Αποτελεί πλέον ένα από τα σημαντικότερα θέματα προς συζήτηση διεθνώς। Και βέβαια δεν θέλει πολλή σκέψη για να βρεθεί ποιος ευθύνεται για την κατάσταση αυτή। Όλοι εμείς οι άνθρωποι φυσικά, που δυστυχώς δεν έχουμε τη δυνατότητα να προβλέψουμε τις συνέπειες। Αν και προσπάθειες ευαισθητοποίησης για τον πλανήτη γίνονται συνεχώς, δεν υπάρχει ανταπόκριση από ασυνειδήτους ανθρώπους। Τι μας επιφυλάσσει άραγε το μέλλον, αν συνεχίσουμε έτσι; πάντως τίποτα το μη προβλέψιμο। Πολλοί επιστήμονες αλλά και εμείς οι ίδιοι καταλαβαίνουμε τις τεράστιες διαφορές που συμβαίνουν γύρω μας καθημερινά είτε στο κλίμα, είτε στη φύση. Εντούτοις δεν αντιδρούμε, γιατί έχουμε μάθει να μας ενδιαφέρει μονό το δικό μας καλό. Αυτή τη στιγμή οι μόνοι που υποφέρουν πραγματικά είναι οι άνθρωποι στις υποανάπτυκτες χώρες που μολύνονται καθημερινά με χιλιάδες καυσαέρια. Το πρόβλημα είναι αρκετά εκτεταμένο και δεν χρειάζονται άλλες συζητήσεις και λόγια του αέρα, αλλά αποτελεσματικές πράξεις. Οι περισσότεροι άνθρωποι βέβαια αυτές τις πράξεις τις περιμένουν μόνο από όσους βρίσκονται στην εξουσία, ενώ οι ίδιοι ξέρουν μόνο να λειτουργούν ως κριτές. Τελείως λανθασμένη στάση, αφού όλοι μπορούμε να συμμετέχουμε ενεργά και να συμβάλλουμε στη σωτηρία του.
Όλα όσα έχουμε ανάγκη μολύνονται καθημερινά με χιλιάδες τρόπους। Τα απόβλητα των εργοστασίων μολύνουν τις κοιλάδες και τα ρυάκια, ενώ τα καυσαέρια συσσωρεύονται στην ατμόσφαιρα। Εξαιτίας όμως του διοξειδίου του άνθρακα θερμαίνεται ο αέρας και έτσι έχουμε παγκόσμια αύξηση θερμοκρασίας। Επίσης το φαινόμενο του θερμοκηπίου στη φύση συμβάλλει στην υπερθέρμανση του πλανήτη। Όμως εμείς αντί να προσπαθήσουμε να μειώσουμε τα προβλήματα βοηθάμε στην επέκταση τους। Να σας ρωτήσω όμως κάτι; χωρίς να θίγουμε αυτά τα προβλήματα, μια σακούλα σκουπιδιών δεν αποτελεί μόλυνση του περιβάλλοντος; Γι’ αυτό η προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να είναι και δικό μας μέλημα। Οτιδήποτε πετάμε, ενώ θα μπορούσαμε να το ανακυκλώσουμε, είναι μια μορφή αδιαφορίας γι’ αυτό। Ακόμη η καθημερινή χρήση των μέσων μεταφοράς μολύνει με τα καυσαέρια τον αέρα।
Τα τελευταία χρόνια απρόσμενες πυρκαγιές πλήττουν τη χώρα μας από εμπρησμούς λόγω αμέλειας ή από πρόθεση। Ποια είναι τα μέτρα που έχει πάρει άραγε η χώρα μας για αυτό το θέμα; Άγνωστα μέχρι στιγμής και θα συνεχίσουν να παραμένουν άγνωστα, αν δεν ξυπνήσουμε. Εξαιτίας αυτών των πυρκαγιών πολλά ζώα που έβρισκαν αμέριμνα καταφύγιο στα δάση αυτά αναγκάστηκαν να "μεταναστεύσουν" η ακόμη χειρότερα εξαφανίστηκαν. Ενώ η υπερβολική υλοτόμηση οδηγεί στην εξαφάνιση μεγάλου μέρους της χλωρίδας. Η υπέρ-αλίευση και το παράνομο κυνήγι συμβάλλουν ακόμη στην εξαφάνιση πολλών σπάνιων ειδών ζώων. Επίσης πολλές χώρες τρομάζουν στην ιδέα ενός ναυαγισμένου πετρελαιοφόρου, αφού θα τεθούν υπό εξαφάνιση σπάνια είδη θαλάσσιας πανίδας. Αυτά τα γεγονότα θα μπορούσαν να αποφευχθούν, αλλά συμβαίνουν μόνο και μόνο εξαιτίας της απρόσεκτης στάσης πολλών ανθρώπων απέναντι στη φύση. Πρέπει ωστόσο να περιοριστεί και η απεριόριστη εκμετάλλευση των μη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, διότι τα αποθέματά τους κάποτε θα αφανιστούν. Αυτά είναι μερικά από τα αμέτρητα προβλήματα που υπάρχουν στις μέρες μας από το βαθιά πληγωμένο περιβάλλον.
Πριν λίγο καιρό οι G-20, δηλαδή η συνέλευση των 20 πιο ανεπτυγμένων χωρών παγκοσμίως, συγκεντρώθηκαν για να αναλύσουν ως κύριο θέμα τους το περιβάλλον. Από αυτή τη συνέλευση βγήκε ότι οι χώρες που μολύνουν περισσότερο τον πλανήτη είναι η Αμερική, η Κίνα και η Ινδία. Βέβαια έτσι ψηφίστηκαν και διάφορα μέτρα περιορισμού της τεράστιας μόλυνσης που προκαλούν αυτές οι χώρες. Πολλοί οργανισμοί σε ολόκληρο τον πλανήτη προσπαθούν πλέον να σώσουν με διάφορους τρόπους το περιβάλλον, όπως η greenpeace, η medasset (μεσογειακός σύνδεσμος για την προστασία των θαλάσσιων χελωνών), ο European forest institute (φιλανδικός μη κυβερνητικός οργανισμός ο οποίος διεξάγει και προωθεί έρευνες πάνω στα δάση, στη δασολογία και στα δασικά προϊόντα σε παν-ευρωπαϊκό επίπεδο, με σκοπό την προώθηση της προστασίας και της διαχείρισης δασικών εκτάσεων για την παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών με αειφόρο τρόπο), η earthtrust (μία οργάνωση που υπερασπίζεται την προστασία της άγριας πανίδας μέσω της έρευνας και του ακτιβισμού), ο Αρκτούρος (μια μη κυβερνητική περιβαλλοντική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1992, για την προστασία της άγριας ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα και τα βαλκάνια, με δράσεις ευαισθητοποίησης κοινού, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και εθελοντισμού για την προστασία της άγριας ζωής, την ενίσχυση της βιοποικιλότητας και της αειφορίας ), η WWF (για την προστασία των ζώων υπό εξαφάνιση) κ.α.
